October 2011
“I put my hand on him. Touching him has always been important to me, it was something I lived for. I never could explain why. Little, nothing touches, my fingers against his shoulder, the outsides of our thighs touching as we squeeled together on the bus. I couldnt explain it, but I needed it. Sometimes I imagined stiching all of our little touches together. How many hundreds of thousands of fingers brushing against each other does it take to make love?”
—
λουλουδένια κολόνια. =/
Με άδεια χέρια γυρίζω στον κόσμο,με τ’ όνειρό μου που έσβησε η ζωή,
μα αν με αγαπούσες λίγο,
θα ‘ταν πιο μικρή καταστροφή..
Στο καντράν του κινητού έχω κολλήσει, ένα μήνυμά σου μόνο θα δείξει κι όλο μασάω την τσίχλα που μας αρέσει, ένα βράδυ στο χορτάρι είχαμε πέσει. Δεν είμαι παιδί μα εσύ με κάνεις, το ‘βαλες σκοπό να με τρελάνεις, μα μ’ αρέσει τόσο όταν κάνεις αστεία, θέλω να σε πιάσω… Από την γωνία μέχρι τον σταθμό, έγινα από άνθρωπος, παιδί χαζό. Μια Κυριακή από χίλια κομμάτια, έπεσε πάνω μας και μού ‘ρθαν δάκρυα
19 days ago, 19 days to go.
ωραία. τώρα έχω και κουπόνια για μακντόναλντς. να πα να φάω μόνη μου. \m/ yay :(
>πλλμδ σεντ: καροτσερηηηη καροτσερηηηηη
ಠ‿ಠ come to die
εκείνη η πληγή στην αριστερή γωνία
όλο τραβάει.
I fail at a lot of things. I don’t understand things easily. I need a lot of time to change. I need a lot of time in general :(
Αυτό ήταν.
Επιτέλους τελείωσε
“Ποιο τραγούδι θέλεις να βάλω στο pick-up να παίζει
για να έρθεις να χορέψουμε όλο το βράδυ… στο γυαλισμένο ξύλινο πάτωμα..;
να μας βρει το πρωί κουλουριασμένους στο πάτωμα…
ε; εε;”
